Lekkie nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu nie zawsze musi łączyć się z podeszłym wiekiem i noszeniem pampersów czy pieluchomajtek. Ta dolegliwość ma różne oblicza i często dotyczy także młodych osób, zwłaszcza kobiet, ze względu na ich budowę ciała i narządy rozrodcze. Zazwyczaj zaczyna się dość niepozornie, więc wiele osób lekceważy problem. Jednak nawet z lekkim nietrzymaniem moczu należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

Stopnie nietrzymania moczu

W zależności od tego, ile moczu wydalamy w sposób niekontrolowany, niezależny od świadomości, można wyróżnić kilka stopni nietrzymania moczu:

•kropelkowe nietrzymanie moczu – „upuszczamy” zaledwie kilka kropel moczu, np. tuż po opróżnieniu pęcherza;

•lekkie nietrzymanie moczu – to najczęściej spotykany rodzaj wysiłkowego NTM: mocz wycieka podczas większego wysiłku fizycznego, np. bieganie czy podnoszenie ciężkich przedmiotów, a także podczas innych czynności związanych z mocnym napinaniem brzucha, np. kichanie, kaszel czy intensywny śmiech;

•średnie nietrzymanie moczu – polega na popuszczaniu moczu podczas niewielkiego wysiłku, jak chodzenie, wstawanie, schylanie się;

•ciężkie nietrzymanie moczu – w takim przypadku niekontrolowane oddawanie moczu może pojawiać się nawet w nieruchomej pozycji stojącej czy leżącej, w bardzo zaawansowanym stadium dochodzi do całkowite utraty kontroli nad fizjologią.

Wymienione tu stopnie dotyczą głównie wysiłkowego nietrzymania moczu, związanego z aktywnością fizyczną. Na ten rodzaj inkontynencji cierpią najczęściej kobiety w czasie ciąży lub po porodzie, kobiety w okresie menopauzy, a także mężczyźni po operacji przerostu prostaty.

Diagnoza nietrzymania moczu – jakie badania?

Pierwszym krokiem do prawidłowego zdiagnozowania i leczenia NTM jest dokładny wywiad lekarski, podczas którego należy ustalić czas trwania dolegliwości oraz częstotliwość popuszczania moczu. Istotne są również takie informacje, jak przebyte choroby i zabiegi, przyjmowane leki, aktywność seksualna czy kondycja psychiczna i stosowana dieta. Następnie przeprowadza się podstawowe badania, takie jak posiew moczu, USG, badanie czucia i prawidłowości odruchów w okolicach krocza, badanie per rectum oraz badanie urodynamiczne. Po określeniu przyczyn i stopnia nietrzymania moczu można podjąć odpowiednie kroki mające na celu wyleczenie inkontynencji.

Ćwiczenia na lekkie nietrzymanie moczu

W bardziej zaawansowanych stopniach NTM może być potrzebne leczenie farmakologiczne lub operacyjne. Jednak w przypadku lekkiego nietrzymania moczu najbardziej powszechne są metody fizykoterapii: elektrostymulacja mięśni dna miednicy, ćwiczenia mięśni Kegla, biofeedback czy trening pęcherza, połączony z prowadzeniem specjalnego dzienniczka, dzięki któremu kontrolujemy liczbę mikcji w ciągu dnia oraz ilości wypijanych płynów. Podczas ćwiczeń można również wspomaga się takimi przyrządami jak stożki czy krążki dopochwowe.