Nietrzymanie moczu można leczyć

Nietrzymanie moczu to przykra dolegliwość, która może znacznie utrudniać życie. Dlatego – zamiast wstydliwie skrywać tę przypadłość i izolować się od towarzystwa – należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Odpowiednie badania i wywiad lekarski pozwolą ustalić przyczynę niekontrolowanego oddawania moczu oraz dobrać najskuteczniejszą kurację, pozwalającą na złagodzenie lub całkowite wyleczenie tej przypadłości.

Jakie badania należy wykonać?

Podstawą diagnostyki nietrzymania moczu jest ogólne badanie moczu, a także USG jamy brzusznej, badanie neurologiczne i ocena czucia w okolicy krocza. U kobiet przeprowadza się również badanie ginekologiczne, mające na celu przede wszystkim sprawdzenie napięcia mięśni dna miednicy – ich osłabienie w wyniku np. porodu jest jedną z najczęstszych przyczyn nietrzymania moczu. Dla uzyskania pełniejszego obrazu lekarz może zlecić także badanie urodynamiczne, składające się z szeregu testów, mających sprawdzić ilość i częstotliwość oddawania moczu, napięcie zwieraczy cewki moczowej oraz ciśnienie w pęcherzu moczowym.

Leczenie farmakologiczne

W zależności od rodzaju nietrzymania moczu dobierane są odpowiednie leki, które zmniejszają dolegliwości, chociaż nie likwidują ich całkowicie. W przypadku naglącego parcia na pęcherz stosuje się leki antycholinergiczne, które minimalizują parcie oraz wydłużają czas pomiędzy parciem a oddawaniem moczu, dzięki czemu łatwiej jest zdążyć do toalety i uniknąć kłopotliwych sytuacji. Natomiast w przypadku wysiłkowego NTM zalecane są leki z efedryną, pseudoefedryną, midodryną czy duloksetyną, które wzmacniają napięcie zwieraczy cewki moczowej. Niestety, tego rodzaju preparaty mają również niepożądane działania, wywołujące m.in. bóle głowy, nudności, podwyższone ciśnienie czy przyspieszone tycie.

Operacje nietrzymania moczu

W niektórych zaawansowanych przypadkach nietrzymania moczu wskazane jest leczenie operacyjne. Zabiegi przeprowadza się najczęściej u kobiet z wysiłkowym lub mieszanym nietrzymaniem moczu oraz u mężczyzn, u których nietrzymanie moczu jest skutkiem ubocznym operacji prostaty. Zabiegi wykonywane w przypadku kobiet to zazwyczaj plastyka pochwy czy podwieszenie szyi pęcherza (załonowe lub przezpochwowe). Dużą popularnością cieszą się również operacje metodą laparoskopową, niewymagające „otwierania” pacjenta. Należą do nich m.in. operacje pętlowe, podczas których tworzy się podparcie cewki i szyi pęcherza moczowego, TVT, czyli swego rodzaju taśma zakładana na cewkę moczową. Jeżeli przyczyną nietrzymania moczu jest osłabienie zwieraczy, można również wszczepić implanty.

Metody zachowawcze

Jeżeli jednak zgłosimy się do lekarza z nietrzymaniem moczu już we wczesnym stadium, leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne może nie być potrzebne – wystarczy fizykoterapia, polegająca głównie na ćwiczeniach mięśni miednicy lub elektrostymulacji czy biofeeedbacku.